Resenha | O inventário das coisas ausentes
- 31 de jul. de 2020
- 2 min de leitura

A “boniteza” desse livro começa pelo nome dele. E foi o nome que me atraiu, assim como aconteceu com “O amor nos tempos do cólera”, “A insustentável leveza do ser”, “Eu receberia as piores notícias dos seus lindos lábios” e outros livros que me chamaram pelo título.
“O inventário das coisas ausentes”, da Carola Saavedra , mostra o percurso de um escritor na construção de sua obra. É um livro composto por duas partes. A primeira é o caderno de anotações do narrador/escritor, onde ele registra ideias para construir o livro que deseja escrever, histórias paralelas e fatos sobre Nina, uma moça chilena que ele conheceu na faculdade e com quem teve um relacionamento amoroso. Após uma rápida convivência, Nina some e deixa para o narrador uma caixa com 17 cadernos (os diários dela).
Os desencontros dessa relação (entre Nina e o narrador) também alimentam a trama estruturada na segunda parte de “O inventário das coisas ausentes”. Nela, lemos (de fato) a história escrita pelo narrador - sobre uma casa, corredores, um velho curvado que caminha para a morte, a difícil relação entre um pai e um filho, uma série de ausências. Nesse ponto, a história ganha ares kafkianos e eu fui transportada para “Carta ao pai”, a carta que Kafka nunca enviou.
A obra de Carola me fez refletir profundamente sobre os impactos das relações que estabelecemos e das decisões que tomamos, além do fato de que é preciso compreender quão tênue é a linha entre realidade e ficção.
“Penso, o que será do passado, quando os rastros se forem e ficar apenas a memória. (...) Eu te amo, diz o texto. Talvez entre o eu te amo e o amor propriamente dito haja um espaço intransponível. Talvez o tempo que passa. Mas não apenas. Talvez um inevitável desencontro. Essa incoerência. Leio o texto como se fosse parte de um romance. Talvez seja isso, e quando o amor acaba resta apenas a ficção”. (“O inventário das coisas ausentes”, p. 64)

https://qqs8889.com/ mình thấy mấy người nhắc nên tò mò mở thử cho biết chứ cũng không ngồi lâu. Vào cái là thấy giao diện khá thoáng, chữ không bị dồn dập nên nhìn đỡ mỏi mắt. Mình thích kiểu họ chia nội dung theo từng khối rõ ràng, lướt qua là nắm được chỗ nào là thông tin chính, chỗ nào để bấm tiếp. Menu cũng đặt ngay chỗ dễ thấy nên chuyển qua lại giữa các mục không phải mò nhiều. Nói chung cảm giác dùng nhanh gọn, kiểu xem sơ sơ cũng không bị rối, nhất là mấy ô thông tin trình bày dạng bảng cột nhìn khá gọn. Trên trang các khối nội dung được canh hàng…